image002

 

„Żłóbek jest jakby kolebką nowego świata
chrześcijańskiego, jest zapowiedzią
odrodzenia naszego i zawiera w sobie
główne cechy tego odrodzenia”.
(bł. Honorat)

 

                     Kochani Dobrodzieje i Przyjaciele!

Gromadząc się przy betlejemskim żłóbku w rozpoczętym Roku Dziękczynienia za życie i dzieło bł. Honorata, ponownie słyszymy słowa Anioła skierowane do pasterzy. Na nowo przeżywamy klimat świętej Nocy, podczas której Syn Boży narodził się w ubogiej stajence i zamieszkał pośród nas. Pochylmy się i pospieszmy duchowo na własnych nogach do Betlejem, aby móc przejść przez próg wiary i spotkać Boga, który kryje się w pokorze nowo narodzonego Dziecka.

W Boże Narodzenie, Wszechmocny prosi o pomoc i opiekę. Jego sposób bycia Bogiem pyta o nasz sposób bycia człowiekiem. Z pasterzami wejdźmy do betlejemskiej stajni, gdzie spojrzą na nas Maryja i Józef, milczący świadkowie cudownych narodzin. Oni pomogą nam dobrze przeżywać święta Bożego Narodzenia i nauczą, jak zachować w sercu tajemnicę Boga, który dla nas stał się człowiekiem.

W tym świętym czasie składania życzeń rozlega się przesłanie, które niech będzie dla Was zaproszeniem, aby przyjąć Zbawiciela. On wyciąga swe ręce. Nie bójcie się, zaufajcie Mu! Są to dłonie, które niczego nie chcą odebrać, a jedynie dawać i prowadzić drogą św. Franciszka – drogą prostoty zewnętrznej i wewnętrznej. Nasze życzenia niech uzdolnią Wasze serca do widzenia a usta do mówienia. Idźcie więc i głoście światu: „(…) dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel” (Łk 2, 10-11).

Pokój Chrystusa niech panuje w Waszych sercach i w rodzinach.

Z darem modlitwy –  br. Andrzej Baran wraz ze wspólnotą braterską